نویسنده:
مترجم:
مجموعه:
درمان سوء مصرف مواد در سالهای اخیر با تحوّلاتی اساسی همراه بوده است. در حالی که رویکردهای سنتّی، ترک کامل مصرف را تنها هدف معتبر درمان دانسته و درمانهای طولانیمدّت را شرط دستیابی به نتایج مطلوب تلقّی میکردند، پژوهشهای علمی و تجربههای بالینی نشان دادهاند که مداخلات مراجعمحور و انعطافپذیر نیز میتوانند نقش مؤثّری در کاهش پیامدهای سوءمصرف مواد و ارتقای کیفیت زندگی افراد ایفا کنند. کتاب «کاهش آسیب به روش راهحلمحور؛ مداخله اثربخش برای افراد گرفتار سوءمصرف مواد» با تمرکز بر این تحوّل، به معرّفی و تلفیق دو رویکرد مهم درمان مبتنی بر کاهش آسیب و درمان فشرده راهحلمحور میپردازد و نشان میدهد که چگونه میتوان از ظرفیتهای این دو رویکرد برای کار با افراد درگیر سوءمصرف مواد بهره گرفت.
نویسنده با اتکّا به سالها تجربه در حوزه خدمات درمانی، مددکاری اجتماعی، روانشناسی اعتیاد و روانشناسی بالینی، کوشیده است پلی میان مبانی نظری و تجربه عملی ایجاد کند. او با استناد به شواهد پژوهشی و تجربیات بالینی خود نشان میدهد که تلفیق درمان مبتنی بر کاهش آسیب و درمان فشرده راهحلمحور، میتواند رویکردی مؤثّر برای مراجعانی باشد که پیشتر در برخی نظامهای درمانی، غیرقابل درمان تلقّی شدهاند. در این نگاه، درمان تنها به قطع مصرف مواد محدود نمیشود، بلکه کاهش پیامدهای زیانبار مصرف، توجه به اهداف و نیازهای مراجع، تقویت توانمندیها و حرکت تدریجی به سوی تغییر نیز از اهمیت ویژهای برخوردار است.
از ویژگیهای برجسته کتاب، تکیه بر تجربههای واقعی نویسنده در کار با افراد دارای سوءمصرف مواد، بهویژه افراد بیخانمان و مصرفکنندگان مزمن الکل و مواد است. نویسنده با روایت تحوّل نگرش خود نسبت به درمان، نشان میدهد چگونه آشنایی و کاربست عملی این دو رویکرد، دیدگاه او را نسبت به درمان اعتیاد تغییر داده و زمینه شکلگیری رویکردی تلفیقی و مبتنی بر نقاط قوّت را فراهم کرده است.
کتاب در شش فصل تنظیم شده است که هر یک به یکی از ابعاد نظری و کاربردی این رویکرد تلفیقی میپردازد. فهرست مطالب، نمایی کلّی از ساختار و مسیر مباحث کتاب را نشان میدهد.
فهرست:
همانگونه که در فهرست مطالب مشاهده میشود، فصل نخست با معرّفی رویکرد تلفیقی درمان فشردۀ راهحلمحور و درمان مبتنی بر کاهش آسیب، زمینه و ضرورت بهکارگیری این دو رویکرد در درمان سوءمصرف مواد را تبیین میکند. فصل دوّم به معرّفی درمان فشردۀ راهحلمحور اختصاص دارد و ضمن بررسی تاریخچه، مبانی نظری، فلسفه و اصول این رویکرد، مهارتها و فنون اساسی آن را برای بهکارگیری در فرایند درمان تشریح میکند. فصل سوّم به درمان مبتنی بر کاهش آسیب میپردازد و تاریخچه، مفاهیم بنیادین، اصول، کاربردها و دیدگاههای موافق و مخالف این رویکرد را بررسی کرده و نقش آن را در حوزه اعتیاد و سایر خدمات سلامت و اجتماعی تبیین میکند.
در فصل چهارم، نویسنده با بررسی مفهوم اعتیاد، شیوههای مفهومسازی مصرف مواد، تأثیر نگرشهای اجتماعی و سیاستگذاریها و همچنین مرور رویکردهای مختلف درمان، نشان میدهد که چگونه تلفیق درمان مبتنی بر کاهش آسیب و درمان فشردۀ راهحلمحور میتواند مداخلهای اثربخش در کار با افراد دارای سوءمصرف مواد باشد.
فصل پنجم به ارائه مطالعات موردی اختصاص دارد و با بهرهگیری از نمونههای واقعی، نحوه بهکارگیری همزمان این دو رویکرد را در موقعیّتهای بالینی نشان میدهد و دلایل اثربخشی این رویکرد تلفیقی را تبیین میکند. فصل ششم نیز با بررسی شباهتهای درمان مبتنی بر کاهش آسیب و درمان فشرده راهحلمحور، چگونگی تکمیل یکدیگر، ویژگیهای رویکرد مبتنی بر نقاط قوّت و توصیههایی برای بهکارگیری این رویکرد در کار با افراد دارای سوءمصرف مواد را ارائه میدهد.
این کتاب برای روانشناسان، مشاوران، درمانگران اعتیاد، مددکاران اجتماعی، دانشجویان رشتههای روانشناسی، مشاوره، مددکاری اجتماعی و سایر متخصّصان حوزۀ سلامت که با افراد دارای مشکلات سوءمصرف مواد سروکار دارند، اثری ارزشمند به شمار میآید. همچنین مطالعه آن برای علاقهمندان به رویکردهای نوین، مبتنی بر شواهد و مراجعمحور در درمان اعتیاد میتواند شناختی عمیقتر از ظرفیّتهای درمان مبتنی بر کاهش آسیب و درمان فشردۀ راهحلمحور فراهم کند.
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.